| Groene Leguanen |
| Index | Contact | Beschrijving | In de natuur | Huisvesting | Verzorging | Voeding | Kweek | Links | Mijn Leguanen |
Beschrijving
De Latijnse naam voor de Groene Leguaan is Iguana iguana. Het zijn grote, dagactieve, in bomen levende hagedissen die voornamelijk planten,bladeren, bloemen en vruchten eten. Het zijn dus planteneters, ook wel herbivoren genoemd. Daarvoor hebben ze hele scherpe, kleine tandjes die aan de binnenkant van het kaakbeen zitten. Dit wordt pleurodont genoemd. Gemiddeld worden Groene Leguanen tussen 1,20 meter en 1,50 meter lang, ze kunnen echter ook wel twee meter worden! Groene Leguanen zijn hagedissen van de Nieuwe Wereld, ze komen voor van Mexico tot in bijna heel Zuid-Amerika en ook op een groot aantal eilanden van de Antillen. De groene leguaan wordt volgens de systematiek van het dierenrijk als volgt ingedeeld :
-Orde: Squamata -Onderorde: Sauria -Familie: Iguanidae -Onderfamilie: Iguaninae -Geslacht: Iguana.
Het geslacht Iguana wordt onderverdeeld in twee soorten namelijk Iguana delicatissima (A) (de Antilliaanse Groene Leguaan) en Iguana iguana (B)+(C). De soort Iguana iguana wordt onderverdeeld in twee ondersoorten, hoewel dit onder de geleerde meneren nogal ter discussie staat. Een groot aantal mensen vindt dat er niet voldoende argumenten zijn om deze soort onder te verdelen in de volgende ondersoorten: Iguana iguana iguana (B) en Iguana iguana rhinolopha (C)

(A) Iguana delicatissima. (B) Mijn vrouwtje Princess, Iguana iguana iguana. (C) Mijn man Bambam, Iguana iguana rhinolopha .
(A) Iguana delicatissima (de Antilliaanse Groene Leguaan) komen we eigenlijk nooit tegen in dierenwinkels en maar zelden bij particulieren. Kenmerkend voor de Antilliaanse Groene Leguanen is de ontbrekende, grote, ronde schub (sublabiale schub) achter op de onderkaak onder het oor. Deze soort blijft kleiner dan de Gewone Groene Leguaan. Het is een effen eenkleurig groen dier zonder de bekende dwarstekening van de Gewone Groene Leguaan. Verder heeft Iguana delicatissima een bolle voorkop, een stompe snuit en een halfronde keelwam.
(B) Iguana iguana iguana (de Gewone Groene Leguaan) is degene die we het meest tegenkomen. Deze soort kan twee meter lang worden. De gemiddelde kop/romp lengte is 53 cm voor de mannen en 40 cm voor de vrouwen. Groene Leguanen die in drogere gebieden leven blijven over het algemeen gemiddeld kleiner dan Groene leguanen afkomstig uit het regenwoud. Dat komt omdat het voedselaanbod in drogere gebieden schaarser is. Ongeveer 3/4 van een Groene Leguaan bestaat uit staart. Ze zijn meestal groen/grijs van kleur maar ook kunnen ze bruine, blauwe, roze en oranje tinten hebben. Kenmerkend zijn de zwarte of donkerbruine dwarsbanden (ringen) op de staart, die ook op het lichaam worden aangetroffen maar bij sommige variëteiten op het lichaam geheel ontbreken. In vergelijking tot de Antilliaanse Groene Leguaan heeft hij een vrij spitse kop en een driehoekige keelwam met uitstekende schubben. De rugkam kan per individu, afhankelijk van het geslacht, maar ook streekgebonden, sterk van hoogte verschillen. De laatste van de rij, van voor naar achter in grootte toenemende, sublabiale schubben, schuin achter het kaakgewricht is sterk vergroot en vrijwel rond. Bij volwassen mannen gaat deze, als gevolg van het zich daar sterk verdikken van de kop, naar buiten staan.
(C) Iguana iguana rhinolopha (de Gehoornde Groene Leguaan) is qua uiterlijk vrijwel gelijk aan de gewone groene leguaan maar wordt soms als aparte ondersoort onderscheiden vanwege de twee of drie zachte stekeltjes (tuberkels) op de snuit. Uit andere onderzoeken zou gebleken zijn dat deze eigenschap zich overal voor zou doen in het hele verspreidingsgebied van de Groene Leguaan, waardoor het geen ondersoort zou zijn, maar slechts een variatie.
De Groene Leguaan is zonder uitzondering een dier van de tropen en hij heeft een voorkeur voor vochtige gebieden. Je vindt hem in kustgebieden, langs de oevers van beken en rivieren in het tropisch regenwoud, maar ook in het regenwoud zelf. Ze liggen dan vaak te zonnen op een tak om bij gevaar het water in te duiken. Ze kunnen dan wel een uur onder water blijven. Natuurlijke vijanden zijn onder andere slangen en grote roofvogels maar vooral de mens heeft grote schade aangericht onder leguanen populaties in veel Midden en Zuid-Amerikaanse landen. In veel van deze landen wordt er op Groene en ook Zwarte Leguanen gejaagd voor de eieren en voor het vlees. Vroeger werden er ook wildvang leguanen vanuit deze landen geëxporteerd naar Europa maar dat mag nu gelukkig niet meer. Leguanen worden nu beschermd door de Cites wetgeving, appendix ll.
Ook in veel Europese landen is de Groene Leguaan een populaire hagedis maar dan om andere redenen. Als terrarium dier wordt de Groene Leguaan best veel gehouden omdat zijn draakachtig voorkomen een grote aantrekkingskracht heeft op een toch behoorlijk aantal mensen. Mede ook door het feit dat groene leguanen heel erg tam kunnen worden is het zo’n populair reptiel in de terrarium wereld, ondanks dat ze zo groot kunnen worden en dus veel ruimte nodig hebben. In (te) veel dierenwinkels kun je leguanen kopen. Soms is dit nakweek, dat zijn dieren die in Nederland zijn geboren. Meestal echter zijn het leguanen die in leguanen farms gekweekt worden speciaal voor de export naar Europa. Deze dieren zijn vaak na de lange reis per vliegtuig of boot uitgeput, ondervoed en gestresst door de lange reis, het verblijf bij eventuele tussenpersonen, het verblijf in het te kleine terrarium in de dierenwinkel etc. Vaak ook zitten ze vol met wormen of andere parasieten. Veel dierenwinkels geven ook nog eens gebrekkige informatie aan hun klanten simpelweg omdat ze zelf niet zo goed op de hoogte zijn over het houden van Groene Leguanen. Het zijn immers in eerste instantie handelaren, en niet altijd per definitie ook liefhebbers. Veel van deze zieke en gestresste leguanen komen dus terecht bij mensen die slecht voorgelicht zijn of helemaal niet weten waar ze aan beginnen. Dit alles leidt tot de veel te vroege dood van veel jonge leguanen. Daarom is het veel beter om alleen maar nakweekleguanen aan te schaffen. Nakweekdieren verkeren over het algemeen in een veel betere conditie en eten vrijwel onmiddellijk. Daar heb je dus veel minder problemen mee. Bij Stichting Doelgroep Groene Leguanen die bestaat uit louter liefhebbers, kun je vaak wel aan nakweek komen. Via deze stichting die op internet te vinden is ( www.sdgl.org ) kun je ook aan ontzettend veel goede informatie komen over Groene Leguanen.
| terug |