Voeding

Groene leguanen leven hoofdzakelijk in bomen en eten van nature voornamelijk de bladeren, bloemen, knoppen en vruchten van die bomen, plantaardige kost dus. Het zijn dan ook planteneters, ook wel herbivoren genoemd. Groene Leguanen kauwen het voedsel niet, ze maken het slechts kleiner door er stukken af te bijten en te scheuren. Ze hebben daarvoor hele scherpe, kleine tandjes die aan de binnenkant van het kaakbeen zitten. Dit wordt pleurodont genoemd. Om optimaal alle bouwstoffen binnen te krijgen eten ze van veel verschillende soorten. Ook de 'salade' die wij onze dieren in gevangenschap aanbieden hoort gevarieerd te zijn. Vooral in de eerste levensjaren hebben leguanen een veelzijdige voeding nodig. Een goede 'salade' bestaat uit 80-85 % groene bladgroenten, 10-15 % andere groenten en 5 % fruit. Alle groenten moeten goed gewassen, fijn gesneden en door elkaar gemixt worden.

Met groene bladgroenten bedoel ik groenten zoals andijvie, raapstelen, paksoi, boerenkool, Chinese kool, spitskool of losse sla soorten zoals eikenbladsla, lollo rosso, lollo blonda of veldsla. In gewone kropsla of ijsbergsla zitten weinig bouwstoffen.  Met andere groenten bedoel ik bijvoorbeeld sperziebonen, spruiten (gekookt), wortel, bosui, bieslook, komkommer, paprika, taugé, bloemkool of alfalfa.  Wat betreft de vruchten komt eigenlijk zo'n beetje alles in aanmerking. Vooral op zoete vruchten zijn leguanen verzot. Mijn leguanen krijgen onder andere papaja, banaan, verse vijgen, sinaasappel, mandarijn, druiven, aardbeien, mango, meloen, ananas en appel en peer met schil . Altijd de pitten verwijderen want die bevatten meestal gifstoffen.

Verder zijn er ook een hoop verschillende planten en bloemen die je je leguaan kan voeren. Een aantal planten die goed eetbaar zijn, zijn afrikaantjes, anjers,  bananenblad, barbarakruid (bevat veel vitamine C), beukenblad, courgette (bloem en vrucht), druif (blad en vrucht), duizendblad, eikenblad (van de Zomereik, komt in Nederland het meest voor), espenblad, geranium (blad en bloem), goudsbloem (bloem), hibiscus (blad en bloem), klaver (blad en steel, niet teveel, bevat veel eiwit en daar worden ze vet van), klein hoefblad (blad), koolzaad (blad), lindeblad, madeliefje (blad en bloem), paardenbloem (blad en bloem, het sap uit de steel is licht giftig),pompoen, roos (bloembladeren),tulpen, viooltjes (bloem), vlierboomblad, waterkers (blad en bloem), weegbree (blad), wilgenblad, en zevenblad (blad.)

De 'salade' die we onze Groene Leguanen (en alle andere herbivoren hagedissen) voorschotelen moet 1,5 tot 2 keer zoveel calcium (Ca) bevatten als fosfaat (P). Een Ca:P verhouding van 2:1 is ideaal. Om eventuele tekorten te voorkomen is het verstandig om drie keer in de week een kalkpreparaat over de 'salade' te strooien. Calciumcarbonaat, calciumgluconaat en calciumlactaat zijn daarvoor alle drie geschikt. Calciumlactaat (melkzure kalk) verdient echter de voorkeur omdat dat door herbivoren beter wordt opgenomen. Calciumlactaat is gewoon verkrijgbaar bij de apotheek en bij de DA drogist en een bijkomend voordeel is dat het vele malen goedkoper is dan de potjes calciumpreparaten (calciumcarbonaat) die bij de dierenwinkels en reptielenspeciaalzaken verkocht worden. Mensen die de Ca:P verhouding van hun 'leguanensalade' precies willen weten doen er verstandig aan om donateur te worden van Stichting Doelgroep Groene Leguanen, www.sdgl.org . Voor 7 euro per jaar krijg je dan de beschikking over onder andere een Excel voedingrekentabel waarmee je vrij eenvoudig, precies de Ca:P verhouding kunt berekenen. Er circuleren op internet meerdere voedseltabellen waarin de voedingswaarden van verschillende groenten nauwkeurig staan omschreven. Het nadeel van deze tabellen is echter dat als je ze met elkaar vergelijkt de waardes vaak uit elkaar liggen. Voer daarom dus gevarieerd! Door veel te variëren compenseren Groene Leguanen van nature de overdoses.

Sommige groenten soorten bevatten een hoog gehalte aan oxaalzuur. Oxaalzuur bindt calcium. Het calcium kan dan niet meer gebruikt worden op de manier zoals het bedoeld is, zoals voor de skeletopbouw en de ontwikkeling van eieren. Oxaalzuur veroorzaakt ook problemen met de bloedsomloop. Groenten soorten die veel oxaalzuur bevatten zijn peterselie, rabarber, spinazie, broccoli en wortelen. Die groenten soorten kunnen we dus beter niet te vaak voeren.

Erwten en tuinbonen moeten we helemaal niet voeren, ze zijn gevaarlijk omdat ze tannine bevatten. Tannine is een gifstof.

In diverse literatuur wordt gemeld dat insecten en kattenvoer ook prima gevoerd kunnen worden. Daar zijn de meningen echter over verdeeld, er zijn voor en tegenstanders van te vinden. Uit ervaring die onder andere opgedaan is bij kweekfarms in Costa Rica, is gebleken dat dierlijke eiwitten een snelle groei bevorderen, maar ook nierproblemen zouden kunnen opleveren, zodat de dieren niet oud worden. Na onderzoek is echter niet vast komen te staan dat dierlijke eiwitten daadwerkelijk rechtstreeks in verband kunnen worden gebracht met nierfalen. Indien de keuze gemaakt wordt om dierlijk eiwit te geven is het volgens mij verstandig om daar toch terughoudend mee te zijn en dat slechts op supplementbasis aan te bieden. Volgens Marja Kik, een gerenommeerde dierenarts uit Nieuwegein, die heel veel ervaring met reptielen heeft is het goed om 8 geweekte kattenbrokjes per kilogram leguaan, toe te voegen aan de dagelijkse 'salade'. Weegt je leguaan bijvoorbeeld drie kilo dan zou hij dagelijks 24 geweekte kattenbrokjes krijgen. Naar mijn mening is het vooral bij drachtige wijfjes en jonge leguanen die in de groei zijn, verstandig om extra eiwit aan te bieden. Zelf geef ik drachtige wijfjes en jonge leguanen ook wel eens geweekte kattenbrokjes of een hardgekookt eitje. In principe is het echter ook prima mogelijk om extra eiwit te geven in de vorm van plantaardige kost zoals bijvoorbeeld klaver, bieslook of tofu.

Wanneer je goed gevarieerd voert (dus 80-85 % groene bladgroenten, 10-15 % andere groenten en 5 % fruit), krijgen je leguanen zo'n beetje alle belangrijke vitaminen wel binnen. Vitamine A zit bijvoorbeeld in wortel, vitamine B in taugé en vitamine C in fruit. Eigenlijk is vitamine D3 de enige vitamine waaraan extra aandacht moet worden besteed. Groene Leguanen hebben heel simpel gezegd vitamine D3 nodig om calcium uit de voeding te halen en via de bloedbaan op de goede plaats te krijgen zodat het gebruikt kan worden voor de skeletopbouw, vorming van eieren etc. Groene Leguanen kunnen zelf in de huid vitamine D3 maken onder invloed van UV-b straling (zie ook verzorging). De zo belangrijke vitamine D3 kan ook aan de leguanen gegeven worden, bijvoorbeeld in de vorm van een toegevoegd supplement zoals Davitamon D3 aqueosum. Het risico van overdosering is dan echter aanwezig. Bovendien eist deze vorm een nauwkeurige controle of ieder dier wel genoeg binnen krijgt. Vitamine D3-vorming via UV straling is veiliger omdat er dan geen sprake kan zijn van overdosering. Het is raadzaam om lampen te gebruiken die UV-b afgeven. Mijn eigen terrarium is voorzien van een Osram Ultra vitalux van 300 Watt die ik 4 x 1½ uur per dag laat branden. De lamp hangt op ongeveer een halve meter afstand van mijn leguanen.

Over het algemeen wordt de voerbak op de grond gezet, ik hoor echter regelmatig dat bij sommige mensen, de Groene Leguanen dan niet willen eten. De oplossing is dan om het het voer wat hoger aan te bieden. Maak bijvoorbeeld een gat in een plank waar de voerbak precies inpast en bevestig de plank dan stevig ergens aan  vast, bijvoorbeeld een boomstam of een muur. Groene Leguanen in de natuur eten ook meestal hoog en in gevangenschap hebben blijkbaar een aantal leguanen ook die voorkeur.

Hieronder geef ik een aantal voorbeelden van salades zoals ik ze regelmatig maak. De hoeveelheden zijn bedoeld voor drie volwassen leguanen in de wintermaanden. In de zomermaanden eten ze met zijn drieën heel wat meer.